Saçma bir başlık değil mi?
Bir de bana sorun! 2005′te ne kadar zor bir maratona başladığımın farkında değildim… Yıllarca altını özenle oyduğum hayatımı toparlamak için nişanlım (ki sanırım kendisi için bu sitede son kez ‘nişanlım’ kelimesini kullanıyorum) ile birlikte koşmaya başladık.

Önce ukala ukala ‘aman canım üniversite diplomasına ihtiyacım yok benim, işim var gücüm var’ diye girdiğim havaların boş olduğunu anlayıp, af kanunundan yararlanmak suretiyle okula döndüm. Atıldıktan 5 sene sonra… Tam gün okuyan öğrenciler yılda 13-14 dersten sorumlu olurken ben 1 senede 25 ders verdim. 

Okul bitti, yıllardır kabusum olan askere erken sevk kararı aldırarak 2006 Aralık’ta gittim. Mayıs’ta dönüp 1 hafta içinde işe başladım, evlilik işlemleri, ev tutma, eşyaları tamamlamak için koştum durdum.

Tüm bunların arasında aralıksız çalıştım, yüzlerce proje gerçekleştirdim, bankalarla olan sorunlarımı çözdüm.

2.5 sene çok koştum, çok koştuk,  çok yorulduk. Hepsi önümüzdeki Perşembe’ye yani 16 Ağustos’a varabilmek içindi… 16 Ağustos itibariyle üniversite mezunu, askerlik görevini tamamlamış, kumarı, banka kredisi, kredi kartı borcu olmayan, evli ve hiç çocuk babası olarak yarışmaya İstanbul’dan katılacağım.

Peki bu kadar uğraşa değdi mi? Haftaya Perşembe o ‘Evet’i biraz da bunun için söyleyeceğim.