Nihayet askerlik bitti… Şafak -12 İlk günler biraz şaşkın ördek yavrusu gibi ortalarda dolandım. Normale yaklaşmam 10 günü buldu. Bu haftasonu ise askerden önceki haftasonlarından çok da farklı değildi benim için…

Dönünce tatil yapayım, günümü gün edeyim moduna giremedim pek. Biran önce hayatı yoluna sokmak lazımdı.

• Geldiğimin ertesi günü iş görüşmelerine başladım.
• Hanımla kendi aramızda ne zaman evlenelim, nasıl edelim panelleri düzenledik.
• Düğün olmalı mı olmamalı mı konusu, Kalender Ordu Evi ile anlaşılması ile sonuca bağlandı. Güzel bir havuzbaşı düğünü olacak, havuz üzerindeki bir salda evet diyeceğiz.
• Bu minik organizasyon 16 Ağustos’ta gerçekleşecek.
• Perşembe günü evimizin mobilyalarını aldık.
• Cuma günü Sahibinden.com’da işe başladım.

Demek ki neymiş? Askerlikten sonra hayat kaldığı yerden, tam gaz devam ediyormuş. Şimdi 16 Ağustos için şafak saymaya başlıyoruz

Sanki af kanunu daha dün çıktı, okula dün döndüm. Yok ders notları peşinde koşmaktı, yok finallere girmekti, yok o dersten kaldım, bundan geçtim, kaldığıma bir daha girdim, okul biticek mi, diploma ne zaman alınıcak… vs… vs…

Bunlar geride kalalı neredeyse 1 sene olacak. Yaklaşık 180 gün önce askerlik şubesinde 8 saat sıra beklediğim, GATA’da muayene oluşum, tecilimi bozdurmam ve bunun kabul edilmesi de geride kaldı.

Hatta yedek subay sınavına girişim, nereye ne olarak düşeceğimi heyecanla beklemem, Van Jandarma Asayiş’i öğrendiğimde beynimden vurulmuşa dönmem de birer anı olarak hafızalardaki yerini aldı.

Nişanlımla vedalaşmamız, Van’a gelmek için uçağa binmem, Van havaalanında inzibatlara teslim olmam, asayişten içeri ilk girdiğimde hissettiklerim, 28 günlük acemi eğitimi, yemin töreni, ‘aile’min yemin törenine muhtelif bahanelerle gelmeyişi… Hepsi ileride film gibi gözlerimin önünden geçecek hayatıma çeşitli kareler olarak eklendi.

150 gün geçti, Askerlik bitti. 5 gün sonra sivil hayat kaldığı yerden devam edecek…
Umarım…