Boş konserve kutuları hazırlansın…
Ne işe yarayacak diyeceksiniz… Arabanın egzosuna, evlendik mutluyuz yazısının hemen altına bağlayacaksınız.
Geçtiğimiz Cumartesi günü (ki özel günler takvimine 15 Nisan olarak geçti) hanıma evlenme teklif ettim. Sanırım her evlilik teklifinde yapılmak istenen en özeli bizimki olmalı hedefine ulaştım.
Burcu sağolsun, ben evlilik teklifi almayı haketmiyor muyum? sözleri ile böyle bir aksiyondan çoktan umudunu kesmişti. Geciktirmekteki amaç biraz da sürprizin hedefini bulabilmesi için buydu.
Geçtiğimiz hafta, orjinal bir fikir aramakla geçirdim. Kız Kulesi’nde yemek, Boğaziçi Köprüsünün üzerinde çiçeklere boğmak, balonla geziye çıkartmak, lazerle yazı yazdırmak gibi fikirleri eledikten sonra aklıma zamanında bir girişimci arkadaşın Etiler’de billboard kiralayıp evlenme teklif ettiği aklıma geldi. Bu fikrin 3 açıdan mahsuru vardı;
- Önünden geçip gittin mi iş bitecek.
- Biraz anonim bir olay. Kim kime teklif ediyor pek belli değil.
- Maliyet
Bu fikir üzerinde biraz düşününce hareket eden bir billboard kullanmaya karar verdim. Hareketten kastım tekerlekleri üzerinde gidebilen, frene basınca duran bir billboard. Belediye otobüslerine, minibüslerine, şirket araçlarına yapıldığı gibi bizim minik kibrit kutusunu evlilik teklifi ile giydirmek çok makul geldi.
Internet sağolsun, gerekli araştırmalar yapıldı, teklifler alında ve Cumartesi sabahı saat 10:30 itibariyle arabamın ön kaputunda Burcu ile ikimizin bir resmi, altında kocaman bir benimle evlenir misin yazısı, her iki taraftaki 4 kapıyı kaplayacak şekilde Will U Marry Me yazısı ve ilgili resim arabamı süslüyordu. E bu iş için bir de yüzük lazım. İlgili başlantılar ve (teşekkürler Fatih) makul kıyaklar ile bu da temin edildi.
Tabii bu koşturmaca içerisinde dünyadan bihaber olan hanımın da çeşitli bahanelerle oyalanması gerekiyordu. Çeşitli beyaz yalanlarla bu kısmı da hallettik…
Saat 16:30 itibariyle bir yandan telefonda konuyu açıp bir tarafta evlerinin köşesinden döndüğümde Burcu’nun verdiği gibi tepki beklemiyordum açıkçası… Önce ben evlerine varmadan kapıya çıkmasını sağladım, sonra “benimle evlenir misin”den önceki kelimelerin nerede biteceğiniz hesaplayıp aradım. Benim cümlem bitip de malum yazıyı gördüğünde önce neye uğradığını anlamadı. Okuma yazmayı tekrar hatırladığı anda arkasını dönüp bir kaçmaya çalıştı. Baktı olmayacak yanıma geldi, kendi etrafında birkaç tur attı ve şu cümleyi sarfetti: “Taksim’e böyle mi gideceğiz?”… O evet yanıtını aldı, ben kendi evet yanıtımı aldım, arabada, oturacağı koltuktaki oyuncak ayısını aldı, bir kaş göz işareti ile koltuğun üzerindeki diğer hediyeyi (yüzük) aldı, eve koşup iki göz iki çeşme ağladı 
Mutluluktan tabii… Yani ben öyle tahmin ediyorum 
Netice itibariyle sanırım güzel ve uzun zaman unutulmayacak bir sürpriz oldu. Onun tepkisi, yolda arabayı görenlerin ifadeleri… Ama benim en çok hoşuma giden Burcu’yu o derece mutlu görmekti… Kimsenin gözlerinin öyle parladığına şahit olmadım şimdiye kadar….
Bize mutluluklar…
Yakında kız isteme, nişan gibi aktivitilerimizi de aktaracağım.
